Boxing Day με… ελληνική σφαίρα
Boxing Day. Παράδοση. Αγγλική. Κομμάτι της, σημαντικό, καταλυτικό, το ποδόσφαιρο. Αλλού μπαλίτσα, τέτοια μέρα, δεν παίζουν. Μόνο στο Νησί. Και το ‘χουν επιβάλλει οι άτιμοι ως κομμάτι, συνολικά, του εορταστικού διημέρου απανταχού στην υφήλιο.
Να’ ναι καλά. Χρόνια τώρα, από τα πρώτα πρώτα σε τούτο το κουρμπέτι, όταν τέτοια μέρα, επόμενη Χριστουγέννων, την περνούσα σε γραφείο (εφημερίδας), έδιναν λύση πολύτιμη. Υλικό… χρυσάφι, ύλη απαραίτητη για να γεμίσουν – με επικαιρότητα – σελίδες και να γίνει έτσι ευκολότερη (και πιο βραχύβια) μια μέρα που κανείς δεν θέλει να δουλεύει.
Χρόνια μετά, ξαναγράφοντας τέτοια μέρα, απολογιστικά μάλλον ελάχιστη μοιάζει η… πρόοδος. Από γινάτι συνεπώς, θα το αλλάξω. Και δεν θα γράψω ούτε λέξη (σήμερα, γιατί αύριο θα αλλάξει το γλυκό) για προγνωστικά Boxing Day.
Και δικαιολογημένα. Τι στο καλό δουλειά μπορεί να έχω με τ’ αγγλάκια όταν στο εδώ γύρω κουρμπέτι, κυκλοφορώ με εγχώρια (Super League) και – μέχρι πρόσφατα – γειτονικά (Super Lig) από το κουπόνι ΟΠΑΠ.
Μακροχρόνια Super League
Παραδοσιακά – άλλη παράδοση κι αυτή… – τέτοια εποχή γίνεται ένας αρχικός, μίνι λογαριασμός του πρώτου μισού της σεζόν. Και μια ασφαλέστερη συνεπώς (λέμε τώρα…) εκτίμηση για το δεύτερο μισό.
Τουλάχιστον αυτή, βασίζεται σε δεδομένα. Παιγμένα. Σε κοινή θέα. Δεν είναι στον… αέρα, σε εκτιμήσεις, σε διαίσθηση και πληροφορίες, όπως όταν μοιράζονται στο ξεκίνημα της σεζόν.
Ναι, ναι, για μακροχρόνια μιλάω. Και, σε μια διαχρονικά, καθολικά πλέον παραδεκτή ως «αγγλική» μέρα, θα το αλλάξω το έργο, επιλέγοντας δύο τρεις αποδόσεις από τα μακροχρόνια του ελληνικού πρωταθλήματος που βγάζουν μάτι (έστω τα δικά μου).
Ξεκίνημα με Μορόν. Σύμφωνοι, δεν βλέπεται τελευταία ο Ισπανός, αλλά το δικό του (και κάποιων συμπαικτών του) πέρασε. Ο Άρης άλλαξε προπονητή, με τον Ουζουνίδη μοιάζει να έχει ξεκινήσει καλύτερα, πιο ορεξάτα.
Έχει ως τώρα 9 γκολ. Να σημειώσει 15+ μέχρι το φινάλε της κανονικής περιόδου προσφέρεται στο 2.05 στην Stoiximan. Άλλα έξι δηλαδή τεμάχια στις εναπομείνασες έντεκα αγωνιστικές. Fair. Πρώτο κρατούμενο.
«Χτυπάει» δυάδα ο Παναθηναϊκός
Δεύτερο και τελευταίο. Ανεξαρτήτως προτιμήσεων, συμπαθειών και οτιδήποτε επηρεάζει κρίση και… επένδυση, όταν τους τέσσερις πρώτους τους χωρίζει μια νίκη, τότε η δουλειά του book είναι η δύσκολη, όχι του κουμαρτζή.
Ο book (θα πρέπει να) αλλάζει προσφερόμενη απόδοση με/σε κάθε αλλαγή στην κατάταξη. Διαφορές ενός, δύο και τριών βαθμών, δεν είναι… τίποτα. Πόσο μάλλον (και) στο φετινό πρωτάθλημα. Το να π.χ. προσφέρεται ως γκράντε φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου ο εκάστοτε πρωτοπόρος, μόνο και μόνο γιατί είναι πρωτοπόρος, είναι ρισκαδόρικο.
Το να προσφέρεται για παράδειγμα ο νυν τρίτος και σε απόσταση δύο βαθμών από την κορυφή και ενός από τον δεύτερο (τον οποίο και φιλοξενεί με την επανέναρξη) στα όρια του τριπλασιασμού (2.95) από τις στοιχηματικές εταιρείες για να τερματίσει στις δύο πρώτες θέσεις, είναι κάτι που, επαναλαμβάνεται, ανεξαρτήτως συμπαθειών και προτιμήσεων, αποκτά – μαθηματικά και μόνο – αξία.
Ειδικά συνεκτιμώντας την πρόσφατη εικόνα και κατάσταση του Παναθηναϊκού και τη δυναμική που πλέον δείχνει μετά την αλλαγή στον πάγκο του.
Και κάπως έτσι, το κομμάτι μου, το έκανα. Boxing Day σου λέει μετά…
Αυτά τα ολίγα, ελπίζω χρήσιμα και διαφωτιστικά και ουδόλως δογματικά.